۵ اسفند ماه ۱۳۹۵

هوای سرد برای دندان ضرر دارد

دندان‌ها از جنس سختی ساخته شده‌اند ولی مقاومت آن‌ها پایان‌ناپذیر نیست و برابر گرما یا سرمای زیاد هوا به درد می‌آیند. در حقیقت، همان‌طور که بدن در برابر هوای سرد واکنش نشان می‌دهد، دندان‌ها هم دچار مشکل می‌شوند. وقتی با دهان نفس می‌کشیم و هوای بسیار سرد وارد فضای دهان می‌شود، احتمال این که دندان‌ها منقبض شوند، وجود دارد. زمانی که دمای دهان با دمای بدن برابر می‌شود، دندان‌ها منبسط می‌شوند و این فرآیند به مرور زمان می‌تواند باعث ترک برداشتن دندان‌ها در ابعاد بسیار ریز شود. در بسیاری از موارد، در هوای سرد و بدون این که حتی خودمان متوجه شویم، وقتی در تلاش هستیم از سرمای هوا در امان باشیم و گرم بمانیم، فک‌هامان را به هم فشار می‌دهیم. این کار سبب می‌شود تا لثه‌ها تحلیل بروند و ریشه دندان‌ها بیرون بزند. یک راه ساده برای رویارویی با این مشکل این است که با بینی نفس بکشید و اگر دندان‌هاتان حساس است، یک ماه از خمیر دندان مخصوص دندان های حساس استفاده کنید. uppermichiganssource.com
۵ اسفند ماه ۱۳۹۵

ساخت ایمپلنتی که دارو آزاد می‌کند

علم برای ساده‌تر و راحت‌تر کردن زندگی انسان‌ها دایما در حال ساخت ابزارهای تازه است؛ و اکنون دانشمندان در بلژیک موفق به ساختن نوعی ایمپلنت جدید شده‌اند که در آن محفظه‌ای مخصوص نگهداری دارو وجود دارد و می‌تواند به تدریج و آهسته داروی ضدمیکروب را در دهان آزاد می کند. آزمایش این ایمپلنت جدید نشان داده که غشاءهای باکتریایی که عامل اصلی عفونت بعد از کار گذاشتن ایمپلنت در دهان است را از بین می برد و جلوی عفونت دهان را می گیرد.برای ریختن دارو کافی است تاج را بردارید و مخزن را پر کنید. خود ایمپلنت متخلخل است و دارو از منافذی که مجاور سلول‌های استخوان هستند، به آهستگی بیرون می‌زند و در نتیجه باکتری‌ها دیگر قادر به تشکیل بیوفیلم نخواهند بود. درمان بیوفیلم کار دشواری است و باکتری‌ها در این شرایط برابر آنتی‌بیوتیک‌ها به سختی مقاومت می‌کنند. به همین دلیل است که ساخت چنین وسیله‌ای مهم است.عفونت دهان دلیل اصلی خراب شدن ایمپلنت است و همین مساله سبب شده تا محققان به دنبال راه‌حل‌هایی برای جلوگیری از عفونت باشند که برای نمونه، برای ایمپلنت‌ها پوشش ضدمیکروبی ساخته شده است. http://www.medicalnewstoday.com/articles/315341.php
۵ اسفند ماه ۱۳۹۵

چند باور خرافی درباره دندان‌ کودکان

اگر فکر می‌کنید دندان‌های شیری اهمیت ندارند چون بالاخره می‌افتند، ‌شاید بهتر باشد که دوباره فکر کنید. این جا به چند مورد تفکر نادرست درباره دندان‌های کودکان اشاره می‌کنیم ۱. دندان های شیری مهم نیستند:‌اگرچه دندان های شیری سرانجام می افتند،‌ برای بهداشت دهان کودک بسیار مهم هستند. این دندان ها نه تنها جا را برای رشد صاف دندان های اصلی حفظ می کنند، هم چنین کمک می کنند تا ساختار صورت درست رشد کند و کودک تغذیه درستی داشته باشد و مواد مغذی مناسب را دریافت کند. ۲. خرابی دندان های شیری مهم نیست:شاید شنیده باشید که دندان های بچه های کم سن اصلا خراب نمی شود، ‌یا اگر خرابی هم وجود داشته باشد، اهمیت چندانی ندارد. اما شایعات درست نیستند. کرم خوردگی نه تنها دردناک است، می تواند باعث باد کردن لثه و حتی عفونت شود، ضمن این که کودکانی که دندان های شیری شان خراب شده، ۳ برابر بیش تر در خطر خراب شدن دندان های اصلی شان هستند. ۳. لازم نیست دندان‌های کودک را مسواک بزنید یا نخ دندان بکشید:باید حتی قبل از درآمدن اولین دندان کودک، برایش مسواک بزنید. از یک پارچه نرم و مرطوب یا گاز استفاده کنید و روی لثه های او بکشید تا باکتری های آن را کم کنید و مانع از کرم خوردگی در آینده شوید. وقتی هم دندان ها درآمدند، کمک کنید تا کودک به دو بار مسواک زدن در روز با مقدار بسیار کمی خمیر دندان و هم چنین نخ دندان کشیدن عادت کند. ۴. لازم نیست کودک را به دندان‌پزشکی ببرید:این یک برداشت غلط رایح است که می گویند، نیازی نیست کودک را قبل از ۳ سالگی یا قبل از درآمدن هر ۲۰ دندان شیری اش به دندان‌پزشکی ببرید. کارشناسان توصیه می کنند، بچه ها را بعد از درآمدن اولین دندان یا دست کم در سن یک سالگی به دندان‌پزشکی ببرید. بررسی های زودهنگام می تواند منجر به شناسایی هرگونه خرابی یا مشکل دیگری شود. http://fosterdentalcare.com
۴ اسفند ماه ۱۳۹۵

۶نکته مهم در مورد دندان افراد سالخورده

ممکن است با بالا رفتن سن، تغییرات زیادی در بدن ایجاد شود، مثل ضعف بینایی یا شنوایی. اما گاهی اوقات به اندازه کافی به سلامت بعضی از بخش های بدن توجه نمی شود، مثل دهان و دندان. بنابراین بهتر است نکات زیر را به خاطر داشته باشید: سلامت دهان شما با بیماری های قلبی در ارتباط است:شاید زیاد معلوم نباشد اما آن چه در دهان تان اتفاق می افتد، می تواند روی سلامت قلب شما اثر بگذارد. مطالعات متعدد نشان داده اند که بیماری های لثه می تواند باعث ابتلا به بیماری های قلبی شود. دلیلش این است که التهاب کم در دهان هم قادر است باعث ایجاد پلاک در رگ ها شود، ضمن این که این التهاب، خطر سکته قلبی و آلزایمر را هم افزایش می دهد. نباید دهان تان خشک شود:بزاق نقش مهمی در حفظ مواد معدنی دهان دارد که آن ها نیز به نوبه خود باعث می شوند، دندان ها قوی و سالم بمانند. معمولا خیلی از سالخوردگانی که داروهای مختلف می خورند، با خشک شدن دهان مواجه هستند. متاسفانه این مساله شما را در خطر پوسیدگی دندان و دیگر مشکلات مربوط به سلامت دهان قرار می دهد. توصیه می شود آب بیش تر بنوشید و شب ها هم دهان تان را آب بکشید. مسواک خوب بخرید:خیلی از سالخوردگان با مشکلات عضلانی، استخوانی و مفاصل روبرو هستند. بنابراین مسواک زدن با یک مسواک معمولی می تواند برای شان دشوار باشد. توصیه می شود افراد با بالا رفتن سن، مسواک برقی بخرند تا مراقبت کافی از دندان ها و لثه شان انجام شود. افزایش فلوراید:برای محافظت از دندان و لثه، استفاده از خمیردندانی که فلوراید دارد، بسیار موثرتر از استفاده صرف از دهان شویه فلورایددار است. مراقب رژیم غذایی تان باشید:چیزی که می خورید، می تواند نقش مهمی در سلامت دهان و دندان شما ایفا کند. سالخوردگان معمولا به قدر کافی کلسیم یا ویتامین دی نمی خورند. این ها برای قوی ماندن دندان ها بسیار مهم هستند. هم چنین مهم است که مصرف قند را نیز کم کنید تا خطر پوسیدگی دندان کاهش یابد. به دندان‌پزشک مراجعه کنید:چه دندان مصنوعی داشته باشید و چه نه، باید به طور مرتب به دندان‌پزشک مراجعه کنید، چون او می تواند قبل از این که مشکل حادی پیش بیاید، متوجه تغییرات در سلامت دهان و دندان شما شود. او هم چنین می تواند درست جا خوردن دندان مصنوعی شما را بررسی کند و مراقب باشد تا مبادا علایم سرطان دهان بروز کرده باشد. http://www.belmarrahealth.com
۳ اسفند ماه ۱۳۹۵

راهنمای مدیریت مطب و کلینیک دندان‌پزشکی (۳): کارکرد شناخت از اقتصاد، اجتماع و سیاست

علوم انسانی و مطب‌داریدکتر شهاب دانشور در نوشتار قبل به شناخت سبک مدیریت پرداختم و اینکه شیوه‌ها و روش‌های نظام‌مند مدیریت چگونه می‌توانند سبک (style) مدیریت را بسازند و ضعف‌ها و قوت‌های هر یک در چیست. سپس در این‌باره نوشتم که سبک مدیریت در حقیقت سنتز و ترکیبی از خصلت‌هایی است که برای چرخاندن امور از طریق دیگر افراد به کار می‌آید تا به آنها انگیزه motivation لازم را برای انجام کارها به‌نحو احسن بدهد. نکته دیگری که در نوشتار قبل ذکر کردم این بود که هر کس باید متناسب با زمینه‌ها و زمانه هاسبک مدیریت خود را پیدا کند و با ثبات و پایداری آن را ادامه دهد. در پایان نیز نتیجه گرفتم که عدم ثبات و پایداری می‌تواند تمامی دستاوردهای مثبت مدیریتی را تخریب کند و انگیزه و توان پرسنل را کم کند. در این نوشته قصد دارم به ضرورت شناخت از اقتصاد، اجتماع و سیاست بپردازم. شاید مخاطبان از خود بپرسند که چرا دندان‌پزشک باید از این امور اطلاع داشته باشد و این شناخت و آگاهی‌ها در مدیریت یک مطب و کلینیک چه تأثیری می‌تواند بگذارد؟در پاسخ باید گفت که به‌علت عدم آموزش نظام‌مند اقتصاد سلامت، جامعه‌شناسی پزشکی و به‌طور کلی علوم انسانی مرتبط در رشته‌های پزشکی، دندان‌پزشکان عموما فکر می‌کنند که علوم‌پزشکی و مهارت‌های دست آنها برای چرخاندن امور مطب کافی است و تأسیس مطب به خودی خود سودآور و مطلوب است. حال آنکه در ذیل خواهیم دید که گاه عدم تأسیس مطب و کار کردن در یک کلینیک ممکن است سودآورتر باشد. شناخت از اقتصاد:اقتصاد و آمار و به‌طور کل آنچه با ریاضیات سر و کار دارد در بین دندان‌پزشکان رشته‌های چندان محبوبی نیستند. حال آنکه از قضا مهم‌ترین رموز موفقیت در آنها نهفته است. آیا تا به حال به عنوان یک دندان‌پزشک اندیشیده‌اید که حرفه‌های مربوط به سلامت در کدامین بخش sector اقتصادی می‌گنجند؟ آیا آگاهی چندانی از بخش خدمات دارید و می‌دانید که رشد اقتصادی کشورتان بیشتر در این بخش اتفاق افتاده و یا مثلا در بخش کشاورزی و صنعت؟ آیا می‌دانید که رقبای بالقوه و بالفعل شما در این بخش چه گروه‌های شغلی هستند؟آیا از مسایل اقتصاد کلان یعنی رشد اقتصادی و تورم و اشتغال اطلاعاتی دارید؟ مثلا می‌دانید که در دورانی که رشد اقتصادی بالا می‌رود پول زیادتری در سطح جامعه توزیع می‌شود و افراد با خوش‌بینی بیشتری پول خرج می‌کنند؟ یا می‌دانید وقتی رشد اقتصادی و ضریب اشتغال بالا می‌رود، پیدا کردن پرسنل خوب بسیار دشوار می‌شود و دستمزدها افزایش پیدا می‌کند؟ آیا متوجه هستید که در شرایط تورمی بهتر است به بانک‌ها بدهکار باشید تا از دیگران طلبکار؟ مثلا اگز در دوران تورمی ۱۳۹۰ تا ۹۲ با یک وقفه شش ماهه طلب‌های بیمه‌ای‌تان وصول می‌شد، تقریبا نیمی از ارزش خود را از دست داده بود! از مسایل اقتصاد خرد اطلاع دارید؟ آیا جمعیت منطقه‌ای که در آن قصد تاسیس مطب دارید را از نظر شغل و درآمد می‌شناسید؟ آیا به آمارهای وزارت بهداشت و شهرداری محل نگاهی انداخته‌اید؟ مشاغل، درآمدها، تعداد کسب و کارهای مشغول در آن منطقه و به‌طور کلی طبقه‌ای که در آن محل زندگی می‌کنند را بررسی کرده‌اید؟ از همه مهمتر آیا درک درستی از آنچه که مردم آن ناحیه تمایل دارند که در آن هزینه کنند، دارید؟ مثلا مردم آن منطقه، شهر و… بیشتر برای لباس و ظاهر خود خرج می‌کنند و یا مثل پیوریتن‌ها خرج کردن برای خود را امری مذموم می‌دانند؟ آیا از قوانین وام‌های بانکی و قراردادهای شغلی و دیگر قوانین اقتصاد معامله و قراردادها اطلاع دارید؟ آیا از تعهداتی که در هنگام استخدام افراد و یا اخراج آنها بر گرده شما قرار می‌گیرد مطلعید؟ و… سوالات بسیاری که خود می‌توانید به این فهرست اضافه کنید. شناخت از اجتماع:مرحله بعدی شناخت از اجتماع است. یک دندان‌پزشک موفق کسی است که جامعه خود را به خوبی بشناسد. مثلا بداند که رابطه پزشک و بیمار چه تغییراتی را از سرگذرانده و اعتماد به پزشکان در چه مرتبتی است؟ آیا نیاز است که با بیماران قراردادهای سفت و سخت کتبی امضا کنیم و یا قول و قرارهای شفاهی کافی است؟ چه مسایلی باعث شکایت از پزشکان می‌شود و آیا مستندسازی به پیشگیری از آن کمک می‌کند؟آیا دندان‌پزشک به عنوان فردی که قرار است یک کسب و کار کوچک ولی محترم را درآن جامعه بچرخاند، افراد صاحب نفوذ و تأثیرگذار در آن شهر یا منطقه را می‌شناسد؟ آیا راه‌های نزدیک شدن به این افراد و جلب همکاری و همراهی آنها را می‌شناسد؟ آیا در شرایط خاص می‌تواند روی کمک و همکاری آنها حساب کند؟آیا دندان‌پزشک از ترکیب نیروهای کار در آن منطقه با خبر است؟ دندان‌پزشکی حرفه‌ای است که به حرفه‌های دیگر (مثل لوله‌کش، برق‌کار، تعمیرکار، پرستار، دستیار و لابراتوار پروتز و…) بسیار وابسته است. آیا افراد و نهادهای مناسب برای تأمین زیرساخت‌ها و چرخاندن امور در آن منطقه وجود دارد؟ و اگر وجود ندارد آیا امکانات بالفعل حمل و نقل برای استفاده از از خدمات افراد مناسب وجود دارد؟ و یا با نگاهی جاه‌طلبانه و دورنگرانه آیا امکان بالقوه تأسیس نهادها و تربیت نیروی کار ماهر وجود دارد؟میزان جمعیت آن منطقه و شهر چقدر است و ترکیب جمعیتی آن از نظر جنسیت و سواد و سن و دیگر مولفه‌های اجتماعی چگونه است؟آیا تمایلات و گرایش‌های جدید Trends را می‌شناسید؟ با شبکه‌های اجتماعی دم‌خور هستید و در آنها حضور دارید؟ آیا از قوانین ناگفته و ناشنیده‌ای که در این شبکه‌ها وجود دارد و به صورت تلویحی implicitly اجرا می‌شود و تخطی از آنها مشکل ایجاد می‌کند، آگاهی دارید؟آیا تبلیغات و بروشورها و دیگر عناصر تبلیغی خود را با توجه به سن، تحصیلات، جنسیت و طبقه مراجعان تهیه دیده و یا فقط به کپی‌برداری از نمونه‌های وطنی و یا در بهترین حالت خارجی بسنده کرده‌اید؟ آیا می‌دانید برای آن ترکیب جمعیتی خاص چه درمان‌هایی و با چه سطح کشش قیمتی نیاز است؟آیا زبان مراجعان و مخاطبان خود را می‌شناسید؟ اگر در مناطقی با اکثریت آذری، ترکمن و یا … کار می کنید، تلاش کرده‌اید حساسیت‌ها، دغدغه‌ها و مسایل آن منطقه را بشناسید؟ آیا تلاش داشته‌اید که حداقلی از ضروریات زبان یا گویش محلی را فرا بگیرید تا درد و دغدغه‌های آنان را به صورت مستقیم و بدون نیاز به مترجم و میانجی بشنوید؟ آیا نحوه ارائه توضیحات شما بسته به سن و جنس و سواد مخاطب تغییر می‌کند یا برای همه همان توضیحات قبلی را تکرار می‌کنید؟ و اصلی‌ترین سوالی که می‌توان از یک پزشک پرسید: آیا به جزئیات دقت دارید؟ شناخت از سیاست:در آخر آنکه از سیاست سر در می‌آورید و یا از سیاست و اخبار (اغلب بد!) پرهیز دارید؟ آیا تحلیلی از عوض شدن رییس جمهور آمریکا و تأثیری که آمدن رییس جمهور جدید بر زندگی روزمره می‌گذارد، دارید؟ آیا می‌دانید که سیاست‌مداران نئولیبرال با پوپولیست‌ها چه تفاوتی دارند و سیاست‌های آنها چه تأثیری بر بازار مواد و تجهیزات دندان‌پزشکی، قیمت ارز، وام‌های بانکی، روابط خارجی و… می‌گذارد؟ ِآیا از تأثیر عمیق سیاست بر اقتصاد آگاه هستید و یا نه به علت دوری از اخبار و سیاست، ناگاه با وضعیتی مواجه می‌شوید که اصلا آمادگی رودررویی با آن را نداشته‌اید؟ به عنوان مثال اگر در سالهای ۹۰ تا ۹۲اخبار را دنبال می‌کردید و از سیاست روز با خبر بودید، آیا سرمایه‌گذاری را در دستور کار خود می‌گذاشتید و یا فرار را بر قرار ترجیح می‌دادید!؟ آنچه در بالا آمد ضرورت آگاهی و شناخت روزآمد و کارآمد از اقتصاد، سیاست و اجتماع است. دندان‌پزشکان ایرانی در دوران تحصیل یاد نمی‌گیرند که با مسایل اقتصادی و اجتماعی چگونه برخورد کنند و آنها را تجزیه و تحلیل کرده و مسیر متناسب با موفقیت را انتخاب کنند. پس بهتر است پیش از تأسیس مطب یا کلینیک آگاهی و شناخت خودمان را از جامعه و اقتصاد و سیاست بهبود ببخشیم و با نگرشی دقیق و علمی به تجزیه و تحلیل روی بیاوریم. شناخت نظام‌مند و علمی نیازمند توجه و دقت و مطالعه علوم انسانی است. شاید بهتر باشد دندان‌پزشکان همانطور که به آخرین دستاوردهای تکنیکی در رابطه با ایمپلنت و تراش دندان می‌پردازند، به علوم انسانی و مدیریت یا به طور کل علوم نرم و مهارت‌های رفتاری نیز توجه کنند.
۳ اسفند ماه ۱۳۹۵

بهار هنر در چله زمستان

به بهانه برپایی نخستین همایش فرهنگی هنری دندان‌پزشکان ۱- نخستین جشنواره فرهنگی هنری دندان‌پزشکان در تاریخ هفتم و هشتم دی‌ماه در محل کتابخانه ملی ایران برگزار شد. اقدامی بجا و شایسته که خیلی پیشتر از اینها باید به ضرورت آن پی می‌بردیم و به انجامش می‌رساندیم. در سال‌های اخیر البته شاهد برگزاری پانل‌های فرهنگی و برپایی نمایشگاه آثار هنری همکاران در خلال کنگره‌های سالانه انجمن دندان‌پزشکی ایران بوده‌ایم، همچنانکه برخی نشست‌های فرهنگی نیز بطور پراکنده در محل انجمن برگزار شده‌اند. جشنواره فوق اما اولین همایش مستقلی بود که هنرمندان و هنردوستان را دور هم گرد آورد و طی دو روز ساعاتی پربار و مفرح را برای‌شان رقم زد. اطلاع رسانی در بازه زمانی کوتاه و تغییر نابهنگام و ناخواسته تاریخ برگزاری جشنواره این نگرانی را دامن زده‌بود که شاید استقبال کافی از آن به عمل نیاید. بطلان این تصور خیلی زود و با حضور قابل قبول مشتاقان ادب و هنر در پانل های مختلف به اثبات رسید و پیامی مهم و حیاتی را از جانب ایشان به گوش رساند. ۲- این رویداد مهم را از جنبه‌های مختلف می‌توان مورد نقد و بررسی قرار داد. از بعد سیاست‌گذاری شاید این پرسش پر بیراه نباشد که چرا با وجود خیل عظیم دندان‌پزشکان هنرمند و وجود کارگروه‌ فرهنگی در انجمن، اینقدر دیر به فکر چنین کار پسندیده‌ای افتادیم؟ این پرسش نه به قصد ضایع کردن اجر مسئولان بی جیره و مواجب کمیته فرهنگی که به نیت توجه به سایر امور مهمی است که شاید هنوز به آنها بی‌توجهیم. از نظر اجرایی نیز اگرچه دیر جنبیدن برای برگزاری چنین امر مهمی نقطه ضعف محسوب می‌شود اما وجود همکارانی مجرب و توانمند که حتی در کوتاه زمان قادرند برنامه‌هایی جذاب، مفید و پربار تدارک ببینند نقطه قوت کار و مایه دلگرمی و امیدواری بسیار است.نیت نگارنده از نگارش این یادداشت کوتاه نه بررسی نقاط ضعف و قوت جشنواره که اشارتی مختصر به همان پیام مهمی است که تا امروز از آن غافل بوده‌ایم : نیاز و ضرورت پرداختن به هنر. صد البته این نکته موضوعی نیست که فرد کم‌دانشی چون من خود را کاشف آن بداند. در خصوص اهمیت هنر و لزوم پرداختن به آن اهل فن و صاحب‌نظران بسیار سخن گفته‌اند. آنچه حقیر در پی یادآوری و تاکید بر آن است، اهمیت توجه به این مقوله در بین دندان‌پزشکان و لزوم حمایت از همکاران هنرمند است. موضوع مهمی که برپایی این جشنواره را می‌توان گام نخست برای تحقق آن دانست و آن را به فال نیک گرفت. ۳- بسیارند همکارانی که اگرچه با طبابت به رضایت خاطر می‌رسند اما آرامش خاطر خود را در پرداختن به هنر جستجو می‌کنند. خلق یک تابلوی نقاشی، سرودن ابیاتی چند، ثبت تصویری با دوربین، نگارش داستانی کوتاه، پژوهشی در اعماق تاریخ، نواختن ساز و … همه راه‌هایی هستند که جان فرسوده از همنشینی با درد و رنج بیماران را حیاتی تازه می‌بخشد و شانه‌های خسته از بار توانفرسای طبابت را توانی دوباره می‌دهد. عرضه آثار هنری به مشتاقان و گرد هم آمدن برای معاشرتی فرهنگی نیز از جمله تبعات مثبت آفرینش هنری است. اگر غیر از این بود هیچکس سیصد کیلومتر راه را طی نمی‌کرد تا تنها دو قطعه شعر برای همکارانش بخواند و به شهرش باز گردد. و اگر جز این بود هیچکس تابلوی نقاشی‌اش را از هزار کیلومتر دورتر با پست ارسال نمی‌کرد تا ساعاتی در معرض دید دیگران قرار گیرد. در کنار همکاران پرتعداد هنرمند، بسیار پرشمارترند همکارانی که اگرچه تا امروز استعداد هنری را در خود کشف نکرده‌اند و به آن نپرداخته‌اند اما با شوق فراوان چشم دل به هنرنمایی دیگران می‌دوزند و مشتاقانه عطش روح زیباپرست خود را با غوطه‌ور شدن در زلال هنر ایشان سیراب می‌سازند. ۴- بگذارید بار دیگر به عنوان نقدترین شاهد این مدعا مروری کوتاه بر روز اول جشنواره داشته‌باشیم. پانل «یک فنجان داستان» اگرچه در ساعتی نامناسب برگزار شد ودر مقایسه با سایر برنامه‌ها اندکی با ذهن غریبگی می‌کرد، پس از شروع کم‌مخاطبش در نهایت با حضورتعداد زیادی از مستمعین مشتاق به پایان رسید که از شنیدن داستان‌هایی از زبان نویسنده آن خشنود بودند. پانل «موسیقی و درمان» همانگونه که قابل پیش‌بینی بود با استقبال بسیار خوب همکاران تبدیل به محفلی مفرح و آموزنده شد. بالاخره پانل «شب شعر» به عنوان نقطه تبلور شاعرانگی ایرانی‌جماعت حق مطلب را ادا نمود. در این برنامه حداقل پانزده تن از همکاران از جوانان با ذوقی که شور و احساس جوانی را در شعرشان به نمایش گذاشتند تا موسپیدانی که درک و تجربه گرانقدر خود را در ابیات‌شان عرضه کردند پای تریبون رفتند. از حزن و اندوهشان گفتند، از امید و آرزویشان سرودند، با طنز لطیف‌شان لبخند به چهره‌ها نشاندند و در یک کلام غم وشادی‌شان را با هم تقسیم و احساسات‌شان را به هم تقدیم کردند.از این همه چه می‌توان برداشت کرد؟ قصد پرداختن به مباحث پیچیده‌ای همچون فلسفه هنر را ندارم که نه حقیر را چنان مایه‌ای است و نه این مقال مناسب آن. اما آیا از تقابل این عرضه عاشقانه و تقاضای مشتاقانه نمی‌توان به سادگی فریاد نیاز را شنید؟ به راستی اگر هنر مجال عرضه نیابد چه بر سر آن خواهد آمد؟ اولین مرتبه ارضاء روح هنرمند همان لحظه خلق اثر است. به محض به پایان آمدن یک اثر هنری، خالق آن فارغ از دغدغه دیده و شنیده شدن، به اوج رضایت می‌رسد. اما آیا این مرتبه، آخرین آن هم هست؟ به گمان من خیر. شاید باشند معدود هنرمندانی که هنرشان را فقط برای دل خودشان خواسته‌اند اما بیشتر ایشان همواره نیازمند توجه مخاطب برای احساس رضایتی از نوع دیگر هستند. و البته این خودنمایی پسندیده و خداگونه با آن خودنمایی ناپسند بیمارگونه تفاوتی عظیم دارد. در این مرحله است که نبوغ و خلاقیت هنرمند فزونی می‌گیرد، به بالندگی می‌رسد و جامعه‌اش را به تعالی می‌رساند.از هنرمندان که بگذریم نوبت به هنردوستان می‌رسد. خیل عظیم دوست‌داران هنر که چونان هنرمندان زبانی برای ابراز احساس و اندیشه خود ندارند، می‌آیند تا ناگفته‌های خود را در آفریده‌های هنری دیگران بیابند، سخنی تازه بشنوند و روح‌شان را با درک احساسی نو به آرامش برسانند. آنها مصرف‌کنندگانی هستند که ضمن بهره‌گیری شخصی از کالای تولیدی، تولیدکنندگان را به عرضه محصولات باکیفیت‌تر و جدیدتر ترغیب می‌کنند. اتفاقی که منجر به شکل گیری یک چرخه مثبت و در نهایت تعالی روح انسان می‌گردد.از همکار عزیزی شنیدم که اگرچه تابلوهایش در عرصه جهانی نشان افتخار دریافت داشته و به فروش رسیده اما در کشور خودمان، به سبب حاکمیت برخی اندیشه‌های ناصواب و کاسبکارانه بر مجامع هنری، مجال عرضه نیافته‌است. و یا هزاران بیت شعری که سروده و به جای آنکه انتشار یابد و روح خسته‌ای را نوازش دهد، در قفسه‌های پستوی خانه‌اش خاک می‌خورد. این اتفاقات تاسف‌بار از یک سو و آنچه در باب ارزش هنر، لطایف هنرمند بودن و فواید هنردوست بودن گفتیم از سوی دیگر، ما را به لزوم حمایت جدی از اهالی فرهنگ و هنر متوجه می‌سازد. ۵- شاید وقت آن رسیده که انجمن به یکی از کارکردهای مغفول مانده‌اش بیشتر بپردازد. امروز انجمن دندان‌پزشکی ایران در درجه اول به فعالیت علمی‌ که بارزترین نماد آن برگزاری کنگره‌های سالانه است شناخته می‌شود. جنبه‌ای که بسیاری اوقات، به علت رکود حاکم بر سایر کارکردهای مورد انتظار، به عنوان تنها علامت حیات انجمن از آن یاد می‌شود. وجهه صنفی انجمن نیز علیرغم تلاش و تکاپوی سردمداران آن به خصوص در سال‌های اخیر، هرگزجنبه‌ای تاثیرگذار به حساب نیامده که البته بررسی علل آن خارج از موضوع این نوشتار است. بالاخره ضلع سوم فعالیت انجمن در کنار کارکرد تثبیت شده علمی و وجهه کم‌فروغ صنفی، می‌تواند ساماندهی اوضاع فرهنگی و هنری جامعه دندان‌پزشکی باشد. برگزاری مستمر و نظام‌مند محافل مختلف در این حوزه، برگزاری دوره‌های آموزشی و کارگاه‌های متنوع ادبی و هنری برای هنرمندان و نیز حمایت مادی و معنوی از ایشان برای انتشار و ارائه آثارشان در مجامع عمومی از جمله اقدامات مهمی است که می‌تواند ضمن اشاعه هنر و امکان بهره‌گیری عموم، باعث افزایش آگاهی و مهارت‌های هنری همکاران و تقویت روحیه و انرژی ایشان شود. اتفاقی که قطعا منشا آثار خیری در کل جامعه خواهد بود چرا که بی‌گمان یک جامعه پزشکی با نشاط و با روحیه خدمت‌رسانی بهتری به دردمندان و نیازمندان خواهد داشت. ۶- جشنواره سال آینده هم اینک رییس خود را شناخته‌است. امید می‌رود با درایت ایشان که از نیک‌نامان عرصه فرهنگ و ادب با سابقه اجرایی کافی هستند گام دوم محکم‌تر برداشته شود. اما این انتصاب شایسته تنها قدمی کوچک در مسیری طولانیست. حال که مقوله فرهنگ و هنر در جامعه دندان‌پزشکی با بصیرت مسئولان انجمن موضوعیت پیدا کرده و جایگاهش از بخش جنبی کنگره به همایشی مستقل ارتقا یافته، باید هرچه زودتر زیرساخت‌های لازم برای آن فراهم شود تا توجه به این امر از تصمیمی مبتنی بر سلیقه مسئولان فعلی به وظیفه‌ای بر دوش مسئولان آتی تبدیل گردد.
۲ اسفند ماه ۱۳۹۵

رونمایی از فیلم سپید گاهی خاکستری به‌روایت کارگردان

مهدی صاحبدل «سپید گاهی خاکستری» عنوان فیلم مستندی است که برای اولین بار به روایت‌گر مقطعی از تاریخ دندان‌پزشکی ایران است. این فیلم ۶۷ دقیقه‌ای که نگاهی تصویری و مستند به تلاش‌های صورت گرفته برای دندان‌پزشکی از آغاز تا امروزش در کشورمان دارد، به کارگردانی مهدی صاحبدل و تهیه‌کنندگی دکتر علی تاجرنیا ساخته شده است. به بهانه رونمایی فیلم در جریان اولین جشنواره فرهنگی هنری دندان‌پزشکان ایران از کارگردان اثر خواستیم یادداشتی درباره این فیلم و مراسم رونمایی از آن بنویسد که پیش روی شماست: ساخت مستندی درباره تاریخ تحولات یک علم آن هم در مسیری پر فراز و نشیب برای من افتخاری بود. این‌که حاصل این تلاش دو ساله که در نهایت در قالب فیلمی یک ساعته به نمایش درآمد تا چه حد ت­بخش بوده است برعهده مخاطبان فیلم است. هرچه راجع به فیلم و سختی­های ساختش بگویم وصله ناهمگون به اثر است. ساخت این فیلم برای من دستاورد متفاوت دیگری غیر از تجربیات ناشی از خلقش داشت. لمس عینی دو ارزش که شاید در هم نسلانم تا حدی کم رنگ شده است : عشق ورزیدن به کاری که فکر می­کنی درست است و خیر جمعی ایجاد می­کند و امید داشتن به گذر از مشکلات و رسیدن به اهداف با تلاش و صبوری و واگذاری به گذر زمان.در روزهای همنشینی، مصاحبت و مصاحبه با تعدادی از چهره­های خوش­نام و اثرگذار جامعه دندانپزشکی در جریان تولید این مستند، عشق و امید دو عنصر اساسی در دیدگاه و اعتقاد این جمع بود که به من انگیزه­ای فوق­العاده می­داد نه فقط برای ادامه ساخت این فیلم، به عنوان سرلوحه­ای در کل مسیر پرفراز و نشیب کار و زندگی. قطعا موانع بسیار زیادی در آغاز، رشد، توسعه و تثبیت هر علم یا رویدادی در تاریخ این سرزمین برای بانیانش وجود داشته و دارد، اما بی­شک تمسک جستن به این دو عنصر راه اصلی عبور بوده است. آنچه در جامعه دندانپزشکی تا امروز رخ داده، همانند آنچه در سکانس افتتاحیه فیلم می­بینیم که عظمت و شکوهی از پایندگی غرورآفرین یک علم و جمعیت در این سرزمین است، محصول تلاش چند نسل از افرادی است که عشق به تلاش و امید به آینده مبنای اندیشه آنها بوده است.اسناد، نامه­ها، مکتوبات و تصاویر بسیار زیادی یافتم و مشاهده کردم که هریک به تنهایی می توانست حکمی برای توقف مسیر پرپیچ و خم ارتقای حرفه دندانپزشکی در سالهای پیش باشد، اما چنین نشد. با توجه به اراده تهیه­کننده فیلم، قطعا این فیلم ساخته می­شد اما به لطف ایشان این فرصت برای من فراهم آمد تا در حین تولید این اثر، به­شکلی ملموس این درس­های مهم را از عزیزانی که تجربیات گران­سنگی در مسیر زندگی داشتند بی­واسطه درک و دریافت کنم؛ اندوخته­ای ارزشمند در مسیر زندگی­ام.